Campagne federale verkiezingen 2003
ESPERANZA
(Vaka/Hand in hand, OCIV, Wereldsolidariteit, 11.11.11, Caritas Internationaal Hulpbetoon)

Politiek platform

België is de voorbije tientallen jaren een immigratieland geworden. Dat is niet verwonderlijk. Wereldwijd is in dezelfde periode het aantal migranten spectaculair gestegen. De immigratie naar ons land blijft relatief beperkt. Per jaar komen er zo’n 20.000 mensen meer binnen dan er ons land verlaten.

Migranten zijn mensen van vlees en bloed. Elk een eigen verhaal. De droom van migranten is van alle tijden en universeel. Ze zoeken een menswaardig en veilig bestaan voor zichzelf en hun gezin. Het gaat om basiswaarden waar elke mens nood aan heeft. In het verleden trokken ook Belgen massaal naar het buitenland op zoek naar een beter bestaan. Ze zochten een veilig onderkomen.

De migratie van vandaag is vooral het resultaat van een onrechtvaardige wereldorde. Van de groeiende kloof tussen rijk en arm. Van het grote aantal (interne) conflicten en mensenrechtenschendingen. Van een totaal gebrek aan toekomstperspectief voor een groot deel van de wereldbevolking. Laten we realistisch, eerlijk en duidelijk zijn. Zolang dit onrecht niet ten gronde wordt aangepakt, zullen mensen naar betere oorden trekken om hun droom te realiseren. Ook wij dromen van een betere toekomst voor onszelf en onze kinderen. Ook zij hebben daar recht op.

De grondoorzaken die migraties in gang zetten, moeten weggewerkt worden. Daarover is iedereen het eens. Ook de Belgische bewindvoerders verdedigen dit, maar voegen de daad veel te weinig bij het woord. België moet veel meer doen om de fundamentele oorzaken aan te pakken. Ons land moet in zijn beleid de internationale solidariteit meer vooropstellen. Zo moet België zich een resoluut verdediger tonen van eerlijke wereldhandel, schuldkwijtschelding, een belasting op munttransacties, democratisering van internationale (financiële) instellingen,… We willen dat er in de Belgische regering een verantwoordelijke komt voor dit belangrijke thema van de toekomst. Het gaat hier niet alleen over de toekomstige migranten maar ook over de wijze waarop onze samenleving deze verandering zal aanpakken. We vragen een staatssecretaris voor migratie met uiteraard de nodige financiële middelen.

Ook in de toekomst zullen er migranten naar ons land blijven komen. De meesten van hen hebben gegronde redenen om hun land te verlaten. Het huidige Belgische beleid aanvaardt veel van deze redenen niet en weigert ze als motief te erkennen om in ons land te kunnen blijven. Dat is een probleem. Niet verwonderlijk, als je weet dat de wetten die de toegang tot ons land regelen, dateren van de jaren 1970. De migratie van nu is een heel andere zaak.

We pleiten niet voor open grenzen. We pleiten niet voor een massaal binnenlaten van nieuwe immigranten. Maar wij zijn er wel van overtuigd dat België de migratie-wetten moet aanpassen aan de realiteit van vandaag. De fundamentele mensenrechten van alle migranten moeten in ieder geval gerespecteerd worden, welk statuut ze ook hebben.

Een ander, eerlijker beleid is mogelijk. Een beleid dat niet uitgaat van de angst om overspoeld te worden, maar van positieve uitgangspunten. Zoals het besef dat we meer kunnen doen dan vandaag en dat immigratie een bijdrage levert aan de ontwikkeling van een samenleving.